2

Mary’nin Yüzen Bahçesi

Gerilla bahçeler ve kentsel tarım gibi uygulamaları son zamanlarda sık sık konuşuyoruz. Tüm bu uygulamaların ortak amacının aslında kamusal olanın kamu tarafından özgürce kullanılabilmesine dayandığını söyleyebiliriz. Sanatçı Mary Mattingly de bu düşünceyle yola çıkarak New York’taki kamusal bir alanda sebze bahçesi kurmak istemiş. Ne var ki bu girişiminden sonra kamusal alanda sebze yetiştirmenin yasal olmadığını öğreniyor ve “mekan” ile ilgili yeni arayışlara giriyor. Ardından Mattingly, Swale adını verdiği bir dubayla New York’taki Hudson Nehri’ne açılıyor.


Türkiye’deki bazı kar amacı gütmeyen gruplar sokaklarda, refüjlerde ya da yaya yollarında sebze yetiştirmeye, bostan kurmaya çalışıyorlar; ki bu durumun hem insanlara hem de şehre çokça faydası var. Örneğin sokakları sadece mevsimsel çiçeklerle donatarak “güzel” tutmaktan daha ekolojik bir hareket. Bu anlamda, bir botta sebze yetiştirmekle ilgili nasıl bir iddianız var? Kulağa sanki büyülü bir botmuş gibi geliyor 🙂

Mary Mattingly: Evet, yüzen bir strüktür kullanmaya ve bu strüktürün de kamusal bir alan olarak nitelendirilebilmesi için birtakım izinlere ihtiyacımız vardı. Bu aslında bulduğumuz geçici bir çözümdü, nitekim New York’taki kamusal alanlarda gıda yetiştirmek kanunsuz. Ama aynı zamanda da su yollarına dikkat çekmek ve daha fazla insanı suya çağırmak da bizim için önemliydi.

5

Kamusal alanları yenebilir bahçelere çevirmek isteyen pek çok insan olmasına rağmen, amaçları için genellikle harekete geçmiyorlar ki belki de bu durum başarılı bir örgütlenmeyi ve diğer insanlar tarafından da desteklenmeyi gerektirdiği için. Süreç boyunca ne gibi zorluklarla karşılaştınız?

Mary Mattingly: Konu şehirde gıda yetiştiriciliğine ve gıdaların toplanmasına izin vermeye gelince New York’ta pek çok zorluk ve endişe var. Bunun aşırı yiyecek yağmalanması endişesiyle -yani çok sayıda insanın çok fazla yiyecek tüketmesiyle daha az işlevsel kamusal alan oluşturmasıyla ilgisi yok. Öte yandan buradaki parkların bakımıyla da ilgisi yok. Örneğin, son 15 yılda Monsanto’nun Round Up zirai ilacı, otları öldürmek için kullanıldı. Bu onlar için, kamusal alanlarda bazı bitkilerin alanı istila etmediklerinden ve bitkisel çeşitliliği azalttığından emin olmalarının bir yolu. Ancak bu kimyasallar oldukça zararlı ve bu alanlardan beslenmeyi güvensiz hale getiriyor. Pek çok şeyin değişmesi gerekiyor.

4

Projenin uygulama sürecinden biraz bahsedebilir misiniz? Örneğin dubayı nasıl elde ettiniz?

Mary Mattingly: Duba, bir baba ve oğlunun New York, Verplanck’ta işlettikleri King Marine’den geldi. Amerikan Sahil Güvenliği’nin ise bu dubanın kamu için kullanılacağını doğrulaması gerekti, sonra ise New York’taki kamusal iskeleye getirdik.

3

Yenebilir bahçeyi nasıl tasarladınız, içinde ne gibi bitkiler mevcut?

Mary Mattingly: Claudia Joseph, Casey Tang, Jono Neiger ve Marisa Prefer gibi bazı permakültür uzmanlarıyla çalıştım. Planlama aşamasından sonra ise New York Permakültür Takası, Northcreek Fidanlıkları, William Fidanlığı, Friends of Brook Park, Food Forest Farm, Erb, Appleseed Çiftliği ve NYC Park ve Bahçeler Departmanı’ndan bağış yöntemiyle bitkileri elde edebilmek için Karla Stingerstein ve Julie Welch ile çalıştık. Bahçeyi açtıktan sonra da pek çok insan bitki bağışladı, böylece hiç beklemediğimiz çeşitlilikte yenebilir yıllık bitkilerimiz oldu. Şu anda ahududu, kara üzüm, hurma, pancar, pazı, roka, pırasa, enginar, lahana ve daha pek çok bitkiye sahibiz.

Peki ya bahçenizde yaşayan ya da bahçenizi ziyaret eden hayvan popülasyonu ile ilgili ne düşünüyorsunuz? Kendilerini farklı ya da mutlu hissediyorlar mı burada? Hayvan popülasyonu derken de insanları, tavukları, kuşları vb. kast ediyoruz. 🙂

Mary Mattingly: İnsanlar Swale’e geldiklerinde çok dışavurumcu oluyorlar. Bitkileri toplayabileceklerini söylediğimizde hep şaşırıyorlar. Bitkileri bu şekilde düşünmeye alışık değiller. İnanıyorum ki pek çok insan ilham aldı ve mutlu oldu. Tavuklarımız vardı, fakat daha çok gezinebilecekleri alan olması için onları bir çiftliğe verdik. Kuşlar ve arılar, Swale’i sevmiş görünüyorlar.


We want to start our questions by connecting the situation in here to your fantastic project in New York. In Turkey some NGOs are trying to keep or grow fruit trees in the streets, traffic islands and pedestrian refuge since it has lots of benefits to both people and city, for example, it is more ecological than keeping streets only “beautiful” by planting seasonal flowers again and again. In this regard, what is your claim for the people growing food in a boat? It sounds like a magical boat by the way… 🙂

Mary Mattingly: Yes, we needed to use a floating structure, and get permits so it would be considered a public space. This is currently a work-around since we can’t actually legally grow food in public space in NYC. But it’s also important for us to draw attention to the waterways, and get more people onto the water.

Although there are lots of people who want to change public spaces into edible gardens, they usually don’t take action for their purposes, it is maybe because this needs organization and a huge support from the citizens. What kind of difficulties did you experience in this process?

Mary Mattingly: There are many difficulties and concerns that NYC has when it comes to growing and allowing for edibles to be picked in the city. Most of it has to do with a concern about over-foraging – too many people picking too much food, and then rendering the public space less functional. But it also has to do with the maintenance of many public parks here. For instance, for the past 15 years Monsanto’s Round Up herbicide has been used to kill plants considered weeds. It is their way of making sure some plants don’t take over and lessen the diversity of the plant life in public spaces. But so much harm comes from these chemicals, and it also renders the spaces unsafe for eating from. So many things have to change first.

Can you tell us more about construction phase of the project? For example, how did you obtain the barge?

Mary Mattingly: The barge comes from King Marine, a father and son business in Verplanck, NY. The US Coast Guard had to approve the barge for public use and then we were allowed to bring it to New York City’s public piers.

How did you design your edible garden? What kind of edible plants does this garden have?

Mary Mattingly: I worked with a few permaculture specialists, including Claudia Joseph, Casey Tang, Jono Neiger, and Marisa Prefer. After the planning phase, I worked with Karla Stingerstein and Julie Welch to acquire as many plants as possible on a donation basis from the New York Permaculture Exchange, Northcreek Nurseries, Williams Nursery, Friends of Brook Park, Food Forest Farm, Erb, Appleseed Farm, and the NYC Department of Parks. Later, after we launched, people brought plants onboard as donations, so we had a variety of unexpected edible annual plants as well. We currently have raspberries, huckleberries, persimmon, kales, beets, chard, arugula, leeks, artichokes, pok choy, and many types of herbs.  

What do you think about the animal population who live or visit this garden? Do they feel happy or different here? And by animal population we mean humans, chickens, birds etc. 🙂

Mary Mattingly: When people come on Swale, they are very expressive. They are often surprised when we tell them they can pick the food. People aren’t used to thinking about food in that way. I believe most people are inspired and happy. We had some chickens but gave them to a farm in the area so they would have more room to roam. Birds and bees seem to like Swale.

Is there any kind of plan for its maintenance or sustainability?

Mary Mattingly: Yes, we are working on this now!


Mary Mattingly ile ilgili daha fazla bilgi edinmek için tıklayın.

Fotoğraflar: © swaleny.org

Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir